Did you hear about the Morgans?

(Sorry voor de slechte kwaliteit, een betere mochten we niet embedden van Youtube…)

Al sinds de eerste keer dat ik deze trailer in de bioscoop zag, was ik enthousiast. Ik had nog nooit een beroerde film met Hugh Grant gezien en dankzij Sex and the City ben ik natuurlijk ook enorm gecharmeerd van Sarah Jessica Parker. Dat zou een toppertje worden, dacht ik dus. Dat viel uiteindelijk nogal tegen.

Meryl en Paul zijn uit elkaar, maar nog niet officieel gescheiden. Paul is vreemd gegaan en heeft daar spijt van, maar Meryl kan hem niet vergeven. Meryl en Paul zijn allebei succesvol in New York als ze tijdens een avondje praten over hun toekomst onverwacht getuige worden van een moord.
De moordenaar zit vanaf dat moment achter hun aan en ze zijn hun leven nergens meer veilig. De enige oplossing is dan nog dat ze een andere naam krijgen en naar een dorp verkassen waar niemand ze kent. En dat is natuurlijk een enorme ramp voor Meryl en Paul die niet weg willen uit New York, maar ook niet samen ergens willen zijn!
Uiteindelijk komen Meryl en Paul in een klein dorp vol cowboys en beren. Zoals je kan verwachten bloeit hun liefde opnieuw op, maar ligt het gevaar voor de moordenaar nog steeds op de loer. Oeehh…

Toen mijn lief deze film aanzette, hadden we er heel veel zin in. Dit zou zo een heerlijke feel-good film worden, vol met typische Hugh Grant humor.
In plaats daarvan was het een verschrikkelijke film, vol met hele slappe humor en een slecht script. Waar Hugh Grant normaal gesproken vaak droge humor en een goede timing heeft, leek het er deze keer op dat hij door het slechte script al zijn gevoel voor humor kwijt was. Hij had wel een paar “humoristische” zinnen, waarbij Vriend en ik elkaar verbaasd aan keken. “Begrijp ik de grap niet, schat?”

Mijn lief kwam op een gegeven moment met de vergelijking met Home Alone, waar ik me helemaal in kon vinden. The bad guy was op zoek naar the good guys en ondertussen stond al vast dat er niks mis kon gaan. De film hing aan elkaar van de cliche’s en er was totaal geen chemistry tussen de hoofdpersonen, iets wat absoluut een vereiste is. Bovendien waren er zoveel scenes waarin het leek alsof de film was opgenomen zonder een van beide hoofdrolspelers, waardoor we bijna de indruk kregen dat Sarah Jessica Parker en Hugh Grant elkaar bij het maken van deze film slechts de hand hebben geschud en elkaar verder niet meer hebben gezien.

Het absolute dieptepunt van de film was toch wel het moment dat Paul op het punt stond om door een beer aangevallen te worden en Meryl die begon te kibbelen over dat ‘er nooit naar haar geluisterd werd’.

Dus. “Did you hear about the Morgans” is typisch zo een film die je met een goed gevoel over kan slaan. Ondanks de leuke acteurs is het niet de moeite waard om 1,5 uur van je vrije tijd hierin te investeren.

(mogelijk) Relevante Artikelen:

1. Michael Jackson – This is it Ruim 3 maanden geleden overleed Michael Jackson plotseling. Zijn geplande...
2. De voorspellingen van Octopus Paul – wat gaat Nederland doen? Het begon allemaal met dit filmpje. Meet Octopus Paul. Paul,...
3. The Last Airbender – Een cocktail van fantasy & adventure Wanneer mij wordt gevraagd wat mijn favoriete genres zijn wat...
4. Top 5 guilty pleasure films Niemand hoeft het te ontkennen, echt niet. Het geeft niks....
5. A-team, the movie – Door Perry I love it when a plan comes together A-team (the...