Je emoties onder controle: tips van een ervaringsdeskundige…
april 19, 2010 door Donna
In de categorie Gedrag, Problematiek, Tips
Je kent het vast wel. Je bevindt je in een situatie waarbij je persoonlijk geraakt wordt- en al is het moment nog zo ongepast: je schiet vol. Of nou ja, misschien herken jij het wel helemaal niet met je bikkelharde jeugd in de Bijlmer, maar het is in ieder geval wel degelijk iets wat opgaat voor mij. Ik ben ontiegelijk emotioneel. Werkelijk alles kan mij tot de tranen toe ontroeren. Of het nu is dat ik iets heel mooi vind, zoals muziek of een goede film, of dat het juist iets is waar ik helemaal niet van kan genieten, zoals ruzie of onrecht. Janken – of daarnaar neigen, dat gebeurt mij keer op keer. En in principe kan ik daar prima mee leven, want juist door emoties heftig te ervaren ben ik in staat tot in het uiterste te genieten en ook echt laaiend enthousiast te zijn. Anderzijds, als ik weer eens met een gezwollen, rode kop en een snottebel naast mijn vriend op de bank naar een filmpje kijk, denk ik toch ook vaak: “kom op, get yourself together en snel, voordat hij het doorheeft.”
Nu heb ik me laatst eens, tijdens een intervisie-bijeenkomst op school, laten informeren over dit fenomeen. Want zoals ik al eerder schreef: het is lang niet altijd even handig of gewenst om met een brok in je keel te zitten. Bijvoorbeeld als ik echt mijn punt wil maken, maar te boos ben om dat te doen. Of wanneer er even helemaal geen plaats is voor mijn emoties, bijvoorbeeld omdat iemand anders nu juist even zijn verhaal wil doen. Zo heb ik met behulp van mijn studiegenoten een aantal handige tips verzameld die kunnen helpen bij het niet-emotioneel worden. Ideaal dus voor de jankertjes onder ons. Al denk ik dat iedereen er op sommige momenten wel iets aan kan hebben. Dus hier gaan we!
- De eerste tip klinkt wellicht belachelijk, maar het werkt echt. Wanneer je voelt dat je emotioneel wordt, kijk dan naar boven. Door naar boven te kijken, prikkel je namelijk het gedeelte in je hersenen van je ratio. Terwijl je, als je naar beneden kijkt, juist dieper in je emotie gaat zitten. Niet gek dus dat verdrietige mensen altijd geneigd zijn zich klein te maken en hun hoofd in hun handen te verbergen. Deze tip heb ik eigenlijk dezelfde avond nog kunnen toepassen toen ik weer eens ontroerd raakte bij een mooie film. Ik keek naar boven en PLOP, mijn emoties maakten plaats voor mijn gedachten! Heel tof dat zoiets eenvoudigs zo goed kan werken!
- Zodra je voelt dat je emotioneel wordt, kun je dit tegengaan met helpende gedachten. Als je het op voelt komen, ben je misschien geneigd om te denken: “ik mag nu NIET huilen, ik moet me NIET laten gaan, oooh, als ik maar NIET…” Wanneer je jezelf op dat moment bewust wordt van die gedachten, vervang ze dan gelijk door: “als ik hierdoor geraakt wordt, mag dat best even” of “oke, nu kan ik mijn emoties beter even inhouden, maar straks mag ik janken tot ik geen traanbuizen meer over heb”.
- Iets heel simpels kan ook werken, namelijk bij een opkomende emotie aan iets volkomen anders gaan denken. Ga bijvoorbeeld de tafel van vier af in je hoofd, of probeer de volledige cast uit seizoen 1 van Lost op te halen. Als je daar je hoofd over breekt, heb je niet eens meer tijd om te huilen.
- Gun jezelf de ruimte om er even tussenuit te knijpen. Wanneer je emoties te heftig worden, kun je bijvoorbeeld best even de kamer uitlopen en jezelf bij elkaar rapen op het toilet. Probeer op dat moment de eerder genoemde tips toe te passen, zodat je er sneller uit kunt komen dan wanneer je jezelf op het toilet vervolgens om de oren slaat.
- Het kan werken om je emoties uit te spreken nog voordat ze bezit van je nemen. Dus zodra je het gevoel krijgt: shit, dit wordt weer zo’n moment, helpt het om daar bij voorbaat naar te handelen. Bijvoorbeeld door te zeggen: ,,ik merk dat dit me heel erg raakt, dus schrik niet als ik straks volschiet.” Op die manier kan je omgeving er vast rekening mee houden en komt je gejammer niet geheel out of the blue. Voor jou kan dat prettig zijn, omdat je je dan geen zorgen meer hoeft te maken over of anderen het erg raar en onverwacht vonden dat jij emotioneel werd.
- Als je emotioneel wordt, bijvoorbeeld in een zwaar gesprek, sta daar dan totaal niet bij stil. Mensen zijn geneigd zich dan te gaan excuseren. “Ik moet niet huilen omdat ik verdrietig ben, maar omdat ik boos ben!” Door er zelf aandacht aan te schenken, versterk je die emoties alleen maar. Door gewoon door te gaan met je verhaal – ja dus door je tranen heen – houdt het vanzelf op en kom je weer bij je ratio terecht.
- Tenslotte moet je nooit vergeten dat als je dan toch emotioneel bent geworden, je omgeving hierin wel een bepaalde medeverantwoordelijkheid heeft. Als je omgeving je als reactie op je emotionaliteit raar of ongepast behandelt, zegt dat een heleboel. Op zo’n moment is het beter om je emoties toch toe te laten en er later, als je bedaard bent, weer op terug te komen. Dit kost je minder energie dan wanneer je koste wat het kost je tranen wilt bedwingen.
- En last but not least: als je net als ik geneigd bent tot emotionele wrakkerigheid, zorg dan altijd voor een goed gevulde make-up tas. Op die manier zal het jou niet gebeuren dat je met een besmeurd gezicht weer uit het toilet komt kruipen. Dankzij make-up lijkt het net alsof het nooit gebeurd is. Met opgeheven hoofd en een opgetrokken wenkbrauw kun je de blikken van medelijden dan prima aan. ,,Sorry, is er iets?”, en gewoon stug doorlopen.
Een kleine opsomming dus met tips die je kunt toepassen wanneer de nood hoog is.
Hoe gaan jullie zelf om met de momenten waarop je het eigenlijk niet meer droog kunt houden?
(mogelijk) Relevante Artikelen:
- ”En waar ga jij heen op vakantie?” – tips voor de last-minute-mensen onder ons! In de afgelopen weken heeft iedereen van ons ongetwijfeld een...
- 50 Tips, zodat je vriend bij je weggaat! – Deel 2 Heb je deel 1 al gelezen? We gaan weer verder...
- Herken ZE, de ‘Zware Eikels’ onder het vuurwerk! Het einde van 2009 nadert, en in mijn woonplaats klinken...
- 50 Tips, zodat je vriend bij je weggaat! – Deel 1 Soms bereik je een punt in je relatie, waarbij je...
- Jij aan het begin van je carrière: tips om écht serieus genomen te worden! Je bent een gemotiveerde, jonge twintiger aan het begin van...









Ik schaam me altijd kapot als ik weer moet gaan huilen en het niet tegen kan houden, dus ga het zeker proberen toe te passen!
Ik had laatst een solicitatie gesprek wat ruk ging en de dame bleef onbeschoft doen en mij naar beneden halen ( ja echt serieus ) toen het gesprek ten einde was en ik daar wegging gaf ze mij een hand en zei je hoort nog van ons, ik draaide mij om en ja hoor de sluizen van muiden gingen open! Ik was zo boos! En niets kon mij op dat moment tegenhouden van huilen!
VRE-SE-LIJK! Die stomme muts heeft mij niet zien huilen
Normaal gesproken ben ik ook wel emotioneel maar kan ik het “controleren” en dat lukte deze x niet helaas.
Ik heb het het laatste halfjaar, echt janken om niks! Zonder reden overkomt me zo’n zielig gevoel- hte heeft het meeste weg van zelfmedelijde.. En dan hoeft iemand maar iets te zeggen wat me niet aanstaat en daar ga ik weer??
Dus ik hoop dat deze tips helpen
Haha ik heb ze geprobeerd toe te passen toen ik gisteren de film Hatchi (film over een hond die na de dood van zijn baasje, zijn baasje toch nog steeds iedere dag opwacht op het station) keek met mijn vriend.
Op een gegeven moment vroeg hij waarom ik zo debiel naar het plafond aan het staren was…
Overigens jank ik ook om iedere scheet die gelaten wordt. Het lijkt steeds erger te worden ook…
Oh, dit is zo herkenbaar! Ik vind het ook altijd verschrikkelijk als ik moet huilen dan, want het blijft bij mij altijd eeuwen zichtbaar.
Ik ga de tips dan ook zeker proberen.
Ik heb het vaak bij heftige verhalen van anderen, en verman me dan met de gedachte dat het een beetje idioot zou zijn als ík degene ben die getroost moet worden.
Ik jank amper. Waarschijnlijk komt het omdat ik me nooit zo goed in kan leven in anderen en omdat ik snel relativeer. Vind het ook moeilijk om met huilende mensen om te gaan, omdat het voor mij niet iets ‘normaals’ is, in de zin dat ik en de mensen om mij heen het bijna nooit doen. Ben trouwens wel heel benieuwd naar die tip van het omhoog kijken, dus ik hoop dat ik binnenkort toch eens een traantje zal moeten laten
Ja, die tip is wel apart he.
En hij werkt dus ECHT.
Zo maf!
ooh herkenbaar! Zodra een gesprek over mij gaat, hoe het nu eigenlijk met mij gaat en wat ik serieus wil in de toekomst etc schiet ik helemaal vol.. heel raar, want mensen zijn dan alleen geïnteresseerd
Ik ben al heel snel emotioneel maar ik ben erachter gekomen dat als ik tegen mezelf zeg: ‘Tranen inhouden, vanavond in bed mag je huilen’. Vaak is dan het verdriet alweer over!
Weet je wat ook helpt? Las ik ergens en het helpt echt, als je voelt dat je moet huilen dan moet je een hand onder je kin houden, je tranen blijven dan netjes in je oog en niet erbuiten!