Single na 6 jaar – deel 3

If it’s a broken part, replace it
If it’s a broken arm then brace it
If it’s a broken heart then face it

Ik wist dat ik het moest doen. De knoop doorhakken, een streep er onder zetten, een hoofdstuk afsluiten. De gedachte alleen al maakte me ziek. Letterlijk en figuurlijk. En het ging verder dan dat, want uit elkaar gaan zou betekenen dat ik moest breken met al het vertrouwde dat ik de afgelopen 5 (bijna 6) jaar had opgebouwd. Zijn familie was ondertussen mijn familie, mijn huis was zijn huis geworden. Ik droeg zelfs soms zijn kleren, al was het alleen maar vanwege de geur van zijn parfum. Alleen verder. Kon ik dat wel? Ik dacht eerlijk gezegd niet dat ik er sterk genoeg voor zou zijn. We waren in zeker zin samen opgegroeid.

Ik zat op mijn werk en na een laatste gesprek met vriendinnen op msn smste ik hem. Op dat moment was hij bijna een week uit huis vertrokken, om mij de rust te geven die ik nodig had om goed na te kunnen denken.

“Wil graag vanavond met je praten, kun je dan? x”.

Nog geen twee seconde daarna ging mijn telefoon. Hij was het. Ik drukte hem weg en voelde meteen tranen opkomen. Voor de zoveelste keer die dag.
Een onrustig gevoel overviel me. Ik liep naar mijn baas toe, meldde me ziek en liep met een raar, onbestemd gevoel het gebouw uit.

Eenmaal buiten belde ik hem. Een vreemd gesprek waarin we afspraken dat ik naar hem toe zou gaan, hij was thuis. Tien minuten later stapte ik in de vertraagde trein, nadat ik helemaal natgeregend en verwaaid was. Het weer paste precies bij hoe ik me voelde. Droevig, ellendig, verdrietig. Het liefst wilde ik onzichtbaar worden en voor eeuwig in de trein uit het raam blijven staren. Maar uiteindelijk kwam de trein toch echt aan op het station waar ik eruit moest. Nog 10 minuten lopen en dan zou ik voor zijn deur staan, dan zou het echt gaan beginnen. Ik voelde me alsof ik naar de slachtbank werd gebracht.

Ik stapte de trein uit….. en keek recht in zijn ogen. Ik schrok, want dat had ik niet verwacht. Misschien schrok ik nog wel het meest van het feit dat het zien van zijn vertrouwde gezicht er nu voor zorgde dat ik schrok. Terwijl ik nog volop aan het nadenken was wat ik zou gaan zeggen stond hij al voor me.

Calm down
Deep breaths

“Hoi” wist ik onhandig uit te brengen. “Je bent er al..”

Ik voelde zijn hand om mijn arm. “Het is geen goed nieuws hè?”.
“Nee…” zei ik, terwijl ik hoorde hoe zacht en gebroken mijn stem klonk. Ik trok zachtjes mijn arm los, en samen liepen we naar zijn huis. Wat niet langer bij mij thuis was.

Onderweg vertelde ik over hoeveel ik nagedacht had de laatste dagen, hoe ik me voelde en waarom ik wist dat het nu niet meer verder kon. In mijn hoofd werd het ondertussen steeds duidelijker dat ik de goede beslissing had gemaakt. En hoewel het moeilijk was, zette ik toch door. En zette er een punt achter.

Oh my love I know it will break your heart
If I’ll make a brand new start
leave you behind

“Ik denk dat ik nu maar moet gaan” zei ik, en ik liep naar de gang en trok mijn jas aan. Hij kwam achter me aan, pakte me beet. Huilend gaf ik hem een laatste zoen en trok toen de deur achter me dicht.

And under the blue sky you’re no longer safe,
You’re no longer mine

Ik liep wat doelloos rond in de stad terwijl alles langs me heen ging, en ging uiteindelijk naar mijn zus toe op haar werk. Ik leende haar auto en reed naar mijn huis toe. Daar aangekomen was er nog niets veranderd. Alles was nog zoals hij die afgelopen week vertrokken was. Zijn boeken op tafel, zijn kleding in de wasmand en in zijn kast. Ik pakte wat spullen, gaf Juul te eten en reed weer terug, naar mijn ouders dit keer. Ik had geen zin om alleen te zijn.

Een onbestemd gevoel overviel me. Ik voelde me nergens thuis, alsof ik aan het rondzwerven was. Op een vreemde manier voelde ik ook opluchting, Ik wist dat ik het goede had gedaan. Ook al voelde dat voor hem niet zo, ik was het aan mezelf verplicht.

Don’t be scared
You’ll be back on you feet again
You feel so much better when
I’m out of your life

Ik voelde dat dit voor mij een hele nieuwe start zou betekenen. Een kans om mezelf verder te ontwikkelen, om te groeien en mezelf terug te vinden. Het zou hoe dan ook goedkomen.

Everything will be fine
Everything in no time at all

(mogelijk) Relevante Artikelen:

1. Als je 6 jaar lange relatie niet meer werkt… – Door Alice Alice mailde ons laatst het enorme compliment dat ze voor,...
2. 22 jaar – en stiefmoeder van een puber… Tess (22) heeft een relatie met Patrick, een man van...
3. Verloren liefde… Er zijn dagen dat je als mens meer nadenkt dan normaal. Piekeren, gedachten...
4. Esther, Emiel en keiharde samenwoon onderhandelingen deel 2 ,,Ja ik denk echt dat we mijn wasmachine hier moeten...